In Matteüs 20:20-23 staat opgetekend: “Daarop kwam de moeder van de zonen van Zebedeüs met haar zonen naar hem toe. Ze viel voor hem neer om hem een ​gunst​ te vragen. Hij vroeg haar: ‘Wat wilt u?’ Ze antwoordde: ‘Beloof me dat deze twee zonen van mij in uw koninkrijk naast u mogen zitten, de een rechts van u en de ander links.’ Maar ​Jezus​ zei hun: ‘Jullie weten niet wat je vraagt. Kunnen jullie de ​beker​ drinken die ik zal moeten drinken?’ ‘Ja, dat kunnen wij,’ antwoordden ze. Toen zei hij: ‘Uit mijn ​beker​ zullen jullie inderdaad drinken, maar wie er rechts en links van mij zullen zitten kan ik niet bepalen, die plaatsen behoren toe aan hen voor wie mijn Vader ze heeft bestemd.’” Uit deze passage van de Schrift kunnen we opmaken dat Salome (de vrouw van Zebedeüs en de moeder van de discipelen Johannes en Jakobus) de Heer Jezus een verzoek deed, in de hoop dat haar twee zoons aan weerszijden van de Heer in de hemel zouden kunnen zitten. De Heer echter willigde haar verzoek niet in.

Vermoedelijk zijn velen van ons gelovigen bekend met het verhaal van de Samaritaanse vrouw, dat in de Bijbel is opgetekend. Toen ze water putte, ontmoette ze de Heer Jezus, die haar om wat te drinken vroeg. Door haar gesprek met de Heer Jezus herkende ze dat Hij de Messias was die voorspeld was in de profetieën.

Ze was maar een gewone vrouw en had niet veel Bijbelkennis, maar ze was in staat om dit te doen. Dit is echt geweldig. We weten allemaal dat, in die drie en een half jaar dat de Heer Jezus op aarde werkte, veel mensen ooit korte tijd contact met Hem hadden opgenomen en er bovendien velen waren die Hem hoorden spreken. Er waren er echter niet veel die in staat waren om te herkennen dat Hij de Messias was. Hoe deed de Samaritaanse vrouw het dan? Was het vanwege de speciale genade van de Heer Jezus? Of school er enig geheim achter? Laten we haar verhaal lezen om samen naar antwoorden op deze vragen te zoeken.